Amber Veel ziet de huid als een oppervlakte waarin sporen van een leven zichtbaar zijn. De huid is een gens tussen leven en dood, binnen en buiten, begin en eind. Ieder leven is eindig maar degene die achterblijft wil misschien geen afscheid nemen. Amber onderzoekt de huid, de vacht en geeft opnieuw vorm ondanks dat de huid niet vormeloos was. Geinspireerd door taxodermie heeft Amber een aantal dieren vorm laten behouden.
